4.3.10

Ζωή Καρέλλη, Υπαρκτικά (V)



Loreena McKennitt, Tango to Evora (album: The visit (1991))

Υπαρκτικά

Αρχίζω πάντα το δέος
και τον έρωτα της ζωής


V

Δονούμαι πάλι από δυνατήν ηδονή
κι ακατάστατη δύναμη που γίνεται οδύνη.

Στο στόμα μου σπρώχνονται στοχασμοί
και στενή τής ψυχής μου η πύλη
στεναγμούς φέρνει.

Σύννεφα πυρά, πυκνά
πότε σκοτεινά βλέπουν τα μάτια μου,
τα κρυφά εκείνα,
της κρυφής φαντασίας φαντάσματα.
Βαριά είν' η ψυχή μου, από ποια
οράματα δικά μου και ξένα;
Ω να μπορούσαν ελεύθερα να ορμήσουν,
της ζωής να συναντήσουν τα θαύματα
ερωτικά να υπάρξουν αληθινά
και φανταστικά εκείνα, όσα
μέσα μου συνάθροισεν η ζωή,
πλούσια και φτωχά, δυνατά κι αδύνατα
διδάγματα δώρα πολλά κι άπειρα.

Τόση μου η δύναμη της ζωής
ηδονή κι οδύνη ολόκληρη
κι όμως η σιωπή κυριεύει
την πυκνήν, ορμητικήν ομιλία
που το στόμα μου κατατρώγει
και βοή γεμίζει η ακοή
της κεφαλής που ζητάει ψηλά να υψωθεί.

Της ζωής παραγγέλματα,
πάρα πολύ μυστικά τι κρατάτε;

Μυστικά βήματα που πορεύεστε
αξεδιάλυτα πάντα ακέρια μυστικά
μηνύματα που υπάρχετε πάντα και παντού.
Το σώμα δονείται,
γιατί εσείς προχωρείτε μπροστά,
της άκρατης ζωής ασταμάτητα βήματα
κι ολόκληρος εγώ σας αισθάνομαι,
δεν, μόνο, σας γνωρίζω, σας αισθάνομαι
ανεξάντλητα του ανθρώπου έξοχα όνειρα,
του ανθρώπου αφάνταστα αισθήματα,
θελήσεις, μαθήματα
σας αισθάνομαι κι ο έρωτας
μέσα μου της ζωής θεριεύει της αντοχής
η δύναμη με δονεί οδυνηρά, ηδονικά,
γιατί πια δεν περιμένω,
μέσα σε σάς βρίσκομαι
κι η δική σας ορμή με κυβερνά,
σε σάς έχω περιβληθεί
κι έχω μεταβληθεί κι υπάρχω
διπλά κι υπάρχω
με μυστικήν ηδονή, οδυνηρή,
δίχως να περιμένω υπάρχω
παράφορα μαζί και λογικά
μ' οξύτητα τόσο δυνατή
καθώς τη ζωή μου αισθάνομαι
στη ζωή μέσα την μία, την μοναδική.
Φλόγα που αποπνέει η γη
δυνατήν ηδονή κι οδύνη μαζί,
συνάντηση και προσφορά
στου ήλιου τη δόξα.

Από τη συλλογή Το πλοίο (1955)

2 comments:

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

Αριστούργημα!!! Ερωτικό δοξαστικό!
Με ποιητική ευρηματικότητα αλλά και ενάργεια και σπάνιες νοηματικές διαβαθμίσεις, εκφράζει τη λειτουργία του έσω κόσμου της, αναδεικνύοντας όμως το ΟΛΟΝ του ανθρώπινου ΕΙΝΑΙ.
Με καλβικές και καβαφικές αφομοιωμένες επιδράσεις στην τεχνική της.

Βίκυ Παπαπροδρόμου είπε...

Ναι, Φαίδωνα. Αριστούργημα. Ένα τυπικό δείγμα γραφής της σπουδαίας (με όλη τη σημασία της λέξης) συντοπίτισσάς μου σε στιγμές σαν κι αυτήν (και είναι αρκετές στο έργο της) που φτάνει στα ψηλότερα σκαλοπάτια της ποιητικής τέχνης.

Οι επιδράσεις όλων των ελλήνων και ξένων κλασικών συγγραφέων είναι πλήρως αφομοιωμένες στη σκέψη και την ψυχή της από παιδάκι.

Οι μαρτυρίες όσων τη γνώρισαν αναφέρουν μακρύ κατάλογο ελληνικών αλλά και ξένων έργων που είχε διαβάσει από τα νεανικά της χρόνια από το πρωτότυπο και μετέφρασε αρκετά αποσπάσματα τους. Μάλιστα, ο φίλος μου συγγραφέας Θανάσης Γεωργιάδης μου έχει πει για μια συζήτηση μαζί της λίγα χρόνια προτού πεθάνει (στα 90 της) σχετικά με τον Δάντη και την «Κόλαση», όπου με μεγάλη του έκπληξη την άκουσε να του λέει απέξω κι ανακατωτά ένα μεγάλο απόσπασμα από το έργο στα ιταλικά και να το μεταφράζει εκείνη τη στιγμή, έστω εκ του προχείρου.

Με εντυπωσιάζει η ευκολία με την οποία χρησιμοποιεί τον λυρικό λόγο ορισμένες στιγμές ενώ ουδόλως είναι λυρική ποιήτρια η ίδια. Μάλλον πρόκειται για τις αφομοιωμένες καλβικές επιδράσεις που επεσήμανες.