Francesco Hayez, Aristoteles (oil on canvas), 1811Πηγή: wikipedia
Εντελέχεια
I
Τόλμη τής ψυχής.
Πραγματικότητα της απουσίας.
II
Στιγμή τού μηδενός, ηδονή,
εντελέχεια (ίσως από το εν τέλει έχω).
Συστροφή, ένταση μονήρης
ο έρωτας φτάνει της ύπαρξης
την μεγάλη της ανυπαρξίας ηδονή
εκείνη την οδύνη που υπάρχει,
υπάρχει κι οξύνεται δύναμη έξαλλη
να συλλάβει την αόριστη παρουσία
του κενού, του ενός, του υπάρχοντος,
με τον άπειρον έρωτα του απόλυτου.
III
Άγνωστη οδύνη
αόριστου ηδονή
φοβερή προσοχή,
ορμή απηνής και μοναδική.
Από τη συλλογή Το πλοίο (1955)
-small.jpg)
2 comments:
Τίποτα Βίκυ. Τίποτα. Εγκεφαλικός λογιοτατισμός. Το διαβάζω και μένω αδιάφορος σαν τον καλόγερο που κρεμάζουμε τα ρούχα.
Έχει σπουδαία ποιήματα αλλά και κάτω του μετρίου. Εγώ είχα διαβάσει τα πολύ καλά της. Τώρα διαβάζω και αυτά που δεν ήταν καθόλου ανάγκη να τα γράψει.
Χαχαχα... μου άρεσε το «σαν τον καλόγερο». :-)
Κι αυτά που δεν ήταν ανάγκη να γράψει, τα 'γραψε ωστόσο και είναι κομμάτι του δημοσιευμένου έργου της. Οπότε το δικαιούται η Καρέλλη (όπως και κάθε άλλος δημιουργός) να τα διαβάσουμε.
Καλημέρα και καλή μας βδομάδα!
Δημοσίευση σχολίου